Σκέφτηκα πως το κομμάτι αυτό, θα μπορούσε να φιλοξενήσει -με τρόπο διηγηματικό- περιστατικά, πρόσωπα και χαρακτήρες, από αυτούς που ζουν όταν όλοι οι υπόλοιποι “νορμάλ” άνθρωποι κοιμούνται (σ)την “νορμάλ” ζωή τους. Ήρωες της νύχτας, καρικατούρες της πραγματικότητας, υλικό για τον αόρατο συγγραφέα, ψυχές που τοποθετούνται στο περιθώριο της “νορμάλ” ζωής…
Πέρα από όλα αυτά, ο τίτλος αποτελεί και φόρο τιμής στον προτώτυπο τίτλο, έμπνευση του καλού μου φίλου Ηλία, που άκουγε “Χρονικά του Περιθωρίου” σε ‘ενα παλιό, αλλά αγαπημένο “ηλεκτρονικό” στέκι μας. Cheers, my man of York.
Ο καλός σου φίλος Ηλίας (που χαίρεται ιδιαίτερα για την τιμή του να τον αποκαλείς έτσι) όχι μόνο άκουγε ηλεκτρονικά Χρονικά του Περιθωρίου, αλλά τα ζούσε κιόλας στη Γηραιά Αλβιώνα. Για να μη δημιουργούνται εσφαλμένες εντυπώσεις πάντως, ο τίτλος είναι παρμένος από το ομώνυμο βιβλίο του Λουίς Σεπούλβεδα, που συνίσταται σε όλους όσους αγαπούν και πονάνε τη ζωή και τον κόσμο.
Όπως σου είπα ήδη, οποιοδήποτε κείμενο γράφεται με οποιοδήποτε μέσο είναι ένα μήνυμα σε μπουκάλι. Ανεξάρτητα από το αν το λάβει κάποιος ή το φάνε τα ψάρια…Καλοτάξιδο!!!