Σε αυτή την κατηγορία, σκέφτηκα να τοποθετήσω -χωρίς χρονολογική σειρά ή διάκριση σε μέρα και νύχτα- γρήγορους, μικρούς διαλόγους και μικρά περιστατικά, περιπτώσεις δηλαδή από αυτές που μένεις να σκέφτεσαι μετά σαν χαζός, μπας και καταλάβεις περί τίνος πρόκειται. Τι εννοώ; Δείτε παρακάτω.
—————————————————
- Ένα metrosport.
- Ορίστε.
- Μάλλον, δώσε καλύτερα Σπορ του Βορρά για αλλαγή. Όποτε παίρνω Metrosport, η ομάδα χάνει.
—————————————————
- Πόσο κάνει αυτό;
- 45 λεπτά.
- Πάρε 50.
- Ορίστε τα ρέστα.
- Κράτα το! Είναι ραδιενεργό αυτό!
—————————————————
- Να σε ρωτήσω κάτι παιδί μου. Ααααχ! Είχα και το ξέχασα στο σπίτι…
- Ορίστε, πείτε μου, τι θέλετε;
- Σπορέλαιο έχεις; Εγώ έχω, αλλά το ξέχασα σπίτι!
—————————————————
- Αμάαααν! Καθημερινή έχεις;
- Έχω κύριε.
- Εγώ όμως δεν έχω λεφτά!
—————————————————
(Αρχές Νοεμβρίου, κύριος που κρατάει ένα σακουλάκι πατατάκια ρωτάει)
-Συγγνώμη, να σας ρωτήσω κάτι; Αυτά τα πατατάκια, που γράφουν πάνω “Χρόνια Πολλά” μήπως είναι από τα περσινά Χριστούγεννα;
- Όχι κύριε. Μόλις χθες τα παραλάβαμε. Για φέτος είναι οι ευχές…
—————————————————
- Γεια σας, θα ήθελα 4 μαθηματικά εισιτήρια.
- Να σου δώσω 4 χημικά που έχω;
—————————————————
- Ένα πετροsport παρακαλώ
- Metrosport, εννοείτε, έτσι;
- Ναι, ναι! Αυτό!
—————————————————
- Δώστε μου εισιτήρια παρακαλώ.
- Πόσα θέλετε, κύριε;
- Εμ, κανονικά. Από το 1 ως το 0. (με αυτό τον τρόπο ήθελε να πει 10, καθώς οι δεκάδες των εισιτηρίων έχουν αύξουσα αρίθμηση, που ξεκινά από το 1 και τελειώνει στο 0 της επόμενης δεκάδας…)
——————————————————————————————————————————————–
Δεν συνεχίζεται απλώς… Γράφεται όσο ζούμε
Επικών προδιαγραφών…
- Φουντούκια έχετε;
- Οι ξηροί καρποί βρίσκονται εδώ κυρία.
- Όχι, όχι τέτοια. Από αυτά που τρώνε τα παιδιά.
- Φουντούνια μήπως εννοείτε;
- Ναι, τέτοια. Γαριδόπιττες που τρώνε τα παιδιά.
- Θα ήθελα μια μαστίχα της στιγμής. (πήρε μία από τις χύμα των 10 λεπτών)
Καλα ειναι που τα διαβαζουμε αλλα αλλο να στο λενε και αλλο να το ζεις live καθημερινος κιολας!Καλο κουραγιο λοιπον και συγχαρητηρια για τι σελιδα σου,μου αρεσε πολυ!
P.S.:περιμενω να αναρτηθουν και βιντεακια και fotos του chentauri!
Γαριδόπιττες! Αχαχαχαχαχα!
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια, όμως το ΥΓ δεν μπορώ να το καταλάβω. Γνωρίζω σε ποιον ταραχοποιό της γειτονιάς αναφέρεσαι, όμως οπτικό υλικό δεν υπάρχει. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να υπάρχει; Πόσο μάλλον, να δημοσιοποιηθεί κιόλας;
Ένα χθεσινό, Κυριακής 16 – 12 – 2007
- Βραδυνή με ομπρέλλα έχεις;
- Μάλιστα κυρία. Υπάρχει…
- Πόσο την έχεις; (λες και την εκδίδουμε εμείς στο περίπτερο)
- 4 Ευρώ κυρία.
- Ουουου! Φαρμακείο! Μια ομπρέλλα μόνη της είναι πιο φτηνή! Άσε, και δεν πάω να αγοράσω μια ομπρέλλα καλύτερα;
τελείως ΛΟΛ… χαρα στο κουραγιο σου…
… μικρός (τώρα >44<45 ) … στο χωριό (χρυσό – Σερρών) !!! Το ψιλικατζίδικο ήτανε το internet cafe του ΣΗΜΕΡΑ , κάθε φορά ο Κυρ Βασίλης έλεγε … <<Μήτσιου Ο ΨΙΛΙΚΑΤΖΗΣ – εκτου Μητσος- ου , Όλο μαζί στα Σέρρας λέγεται ΜΗΤΣΙΟΥ – ενα κουτί τσιγάρα … και ο Μήτσιους τον έδινε τα τσιγάρα , αν θυμάμαι καλά πρέπει να ήτανε τα ΡΕΚΟΡ … ΜΙΑ ΦΟΡΆ την εβδομάδα ο κυρ Βασίλης έλεγε <<Μήτσιου ένα ΚΟΥΤΙ τσιγάρα κι ένα ΚΟΥΤΟΥΔΙ – η καταληξ3η -ουδι δηλώνει κάτι μικρό βλ. παιδούδι – κορτσούδι κ.λ.π.
Ερώτηση : τι εννοούσε ο κυρ. Βασίλης με την λέξη <>….
Το μάθαμε μετά από πολλά χρόνια … όταν μεγαλώσαμε !!! και είπαμε και εμείς με την σειρά μας …<< Μήτσιου ενα Marlboro και ένα κουτί STOP ”καπότες” Duo – Trio – με άρωμα -για χοντρούς – για λιγνούς – για μελαψούς Its all one SiZe its only STOP……………….
………………………………….
……………………………………
………………………………………………………..
ααααααα ki ένα !!!
e-ΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΙΑ ΤΗΝ φιλο3ενεία.
18/12/07 Thessaloniki.
… o Δαίμωνας του ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ένεκα της Ταχύτητας … ο κυρ Βασίλης όταν ήταν θεριακλής έπαιρνε κι ένα <>…. για να του <> μέεεεσσσσααααα.!!!!
κουτούδι (STOP) για να του στραγκίκσει μέέέέέσσσσααααα !!!!
@ inspirat0r: Ευχαριστώ, όμως πίστεψέ με, τα πρώτα 11 χρόνια είναι που μαθαίνεις. Μετά συνηθίζεις και ξεκινάς να τα μοιράζεσαι κιόλας, μέσω διαδικτύου :-p
@ waterpolopaok: Δεν τίθεται ζήτημα φιλοξενίας. Εγώ ευχαριστώ που μοιράστηκες με την σειρά σου το περιστατικό (αν και σε τρεις δόσεις
Σε περίπτωση που θέλεις να το συμαζέψω κάπως σε 1, απλώς στείλε μου στο greek_samurai@yahoo.gr την επιθυμητή μορφή του).
Το να μαθαίνω “ιστορίες συναδέλφων” τονώνει επίσης την ιδέα μέσα μου, κάποτε να μπορέσω να συντονίσω την πολύπαθη περίπτωση των περιπτεράδων της Θεσσαλονίκης, απέναντι στην ασύδοτη και εξευτελιστική, πρακτικά νταβατζίδικη συμπεριφορά, των υπαλλήλων του εδώ Δήμου. Ρωτήστε κάποιον φίλο ή γνωστό σας περιπτερά και θα σας διαφωτίσει…
Χαράς στο κουράγιο σου Afanasoulas !!
Τώρα θα μου πεις, έχεις κι επιλογές; Όχι! ΧαχΑχαχΑχαΧΑ
Ευχαριστώ Matina, όμως πραγματικά, το ζήτημα των επιλογών σε αυτή την ζωή, δεν είναι ίσως και το σημαντικότερο; Ειδικά όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους;
Στο κάτω κάτω, πέρασαν τα χρόνια όπου βρισκόμουν σε μια σχολή κι ήταν επιλογή μου αν θα καθόμουν να “ανεχτώ” την παρουσία κάποιων γύρω μου. Σε μια δουλειά που αφορά συνδιαλλαγές με πολύ κόσμο, δεν επιλέγεις, όμως επιζητάς να σε επιλέξουν…
Μια συλλογή διαλόγων, που αφορούν, τι άλλο; Εισητήρια:
- Θέλω 10 εισιτήρια του μισού. (η ποιήτρια εννοεί μειωμένης τιμής)
- Δώσε έναν Σωτήρη.
- Θέλω δύο εισιτήρια, από δέκα.
- Δώσε μου δύο εφηβικά εισιτήρια.
Γέλασα μέχρι δακρύων μιας και θυμήθηκα δικές μου εμπειρίες από το ψιλικατζίδικό μου.Ένας παπούς καθημερινός πελάτης που μύριζε σαν ασβός (πρέπει να μη ζεί τώρα) αγόραζε κάθε μέρα coca cola σε κουτάκι. Το κόλημμα που είχε ήταν όταν πάνω στο κουτάκι είχε διαφημιστικά λόγω κάποιου διαγωνισμού ή γιορτινά σχεδιάκια Αη Βασίλιδες κλπ.Τότε επέμενε να του δώσουμε κουτί χωρίς ”μπαρμπούδια”,και αν δεν είχαμε δεν ψώνιζε.
Auton ton swthrh eprepe na ton baleis sto kouiz opws sou eipa, me pi8anes apanthseis : a)Ena eishthrio, b)ena stuyvenson ,g){saxnw ton Swthrh pou bghke na parei tsigara prin apo 15 xronia…
lol!
έχω πεθάνει στο γέλιο μωρε, ξαναπιάστο το μπλογκ!
***
δεν θέλω να ξέρω πώς ο περιπτεράς της γειτονιάς μου σχολιάζει με τους φίλους του δικές μου ατάκες, του τύπου: “μήπως είδατε το σκύλο μου?” κ “έχετε στομάχι?”, ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩς ΕΞΗΓΗΣΗ! για το πρώτο, το προφανές:είχα χάσει το σκύλο μου κ είχα πανικοβληθεί! βλέπω έναν άνθρωπο τον οποίο έχω μπροστά μου κάθε μέρα, εδώ κ 3-4 χρόνια. ε, δεν θα τον ρωτήσω? έτσι για την τιμή των όπλων. θα μπορούσα βέβαια να του περιγράψω το σκύλο, αλλά λέμε τώρα..
στο δεύτερο, ήθελα να ζητήσω σόδα.
ντάξει. λάθη είμαστε ανθρώπους κάνουμε, πρέπει δηλαδις να μας βγάλετε κ στα μπλογκζ?
α, ξέχασα. είμαι αυτός με το σπάνιο όνομα ;0)